The word is out! Elisabet is de mol… en wat voor eentje. Ik heb het al eens een paar keer benadrukt en ik doe het graag opnieuw: je kan haar prestatie nauwelijks overschatten. Ze had zo goed als geen informatie, wist absoluut niets over de opdrachten of haar medekandidaten, en kreeg dagelijks maar een hele korte, summiere briefing over waar ze precies kon saboteren. Anders dan alle andere mollen kon ze niet rustig vooraf nadenken over hoe of wat ze precies wilde doen, en was ze dus vooral op zichzelf aangewezen. En toch zat ze bijna overal tussen, liet ze een pak geld verloren gaan en slaagde ze er in om bij het grootste deel van haar medekandidaten (mensen die haar dag in dag uit in het oog hielden) volledig onverdacht te blijven. Wat een slimme, briljante mol! Maar vooral: wat een fantastische persoon. Ik zou je bijna aanraden om je te laten opnemen op de dienst spoedgevallen daar in Reet, al was het maar om kennis te maken met één van de strafste mollen ooit.
De taak van Elisabet was op zich al veel moeilijker dan andere jaren, maar ze moest het ook nog eens opnemen tegen een bijzonder sterke groep. Zoals we vooraf dachten zat er ook iets meer geld in de groepspot dan vorig jaar. Dat is uiteraard logisch als je ’t zonder voorbereiding moet rooien. Net als het logisch is dat sommige sabotages bedrieglijk eenvoudig en opvallend waren. En dat is sommige alerte kijkers ook opgevallen. Om de mol te ontmaskeren moest je niet per sé op zoek naar grootse ingewikkelde theorieën, maar je gewoon inleven in de situatie: wat en hoe saboteer je als je nauwelijks informatie hebt? Maar meer daarover zondag in de laatste aflevering.
Hoe dan ook, einde van een rollercoaster. Voor mol, kandidaten en kijkers, maar zeker ook voor ons. De mol niet vooraf aanduiden was een sprong in het onbekende, en dus was het ook voor ons verrassend, nieuw, onverwacht, spannend, bloedstollend soms. Misschien wel de moeilijkste reeks die we hebben gemaakt, maar wat een reeks is het geworden. Totaal verschillend dan andere jaren, een andere dynamiek, andere wendingen. Ik durf met trots zeggen dat die sprong in het onbekende geweldig goed heeft uitgepakt, en ons alles heeft gegeven waar we op hoopten. En dat geldt ook voor Elisabet: nooit hebben we méér gevraagd van de mol. Maar ze heeft er ons nog veel meer voor teruggegeven.
Net als de voorbije jaren hebben we ook jullie in de gaten gehouden, en gelezen welke theorieën de ronde deden. We vinden dat altijd heel fijn, en zijn jullie dankbaar voor het enthousiasme waarmee jullie De Mol volgen. Soms is het spannend om te lezen hoe dicht sommige kijkers bij de waarheid komen, vaak is het grappig om te zien hoe vindingrijk jullie zijn. En net als ieder jaar pik ik er enkele dingen uit…
* de kleuren van de dagboeken… die hebben al wel vaker iets betekend, maar dit jaar dus niet. Ze hadden niets te maken met de Nederlandse familie van Axel, noch met het t-shirt van Joeri in die eerste dagen. Ik heb het al vaker gezegd, maar toeval leidt Molloten soms tot de vreemdste conclusies
* was de mol Bas gekozen? Neen dus, het was Elisabet die pas was gekozen… Als ik het zelf terughoor snap ik dat je er Bas in kan horen, maar ik bedoelde en zei dus wel degelijk pas. Met weliswaar een licht gebrekkige dictie in die paar woorden. Maar zeg nu zelf: zou ik echt dààr en dàn de naam van de mol in de uitzending smokkelen? In aflevering 1?
* heel wat kijkers vroegen zich af wanneer Elisabet haar schilderij heeft gemaakt. Dat gebeurde tijdens de interviews die elke avond werden afgenomen van de kandidaten. Elisabet moest dus niet alleen snelsnel een interview geven waarin ze zich als kandidaat gedroeg, maar ook telkens enkele minuutjes schilderen. En intussen goed luisteren naar een haastige briefing voor de dag erop. Multitasking next level… en dan te bedenken dat ze in totaal drie schilderijen heeft gemaakt vooraleer ze tevreden was.
* Een deel van de briefings verliep zoals je weet via de smartphone. In aflevering 8 zie je dat ik die aan de ontbijttafel, na de zoektocht in het hotel, plots snel uitzet. Dat komt omdat de irisscan en gezichtsherkenning op dat ding zo snel en accuraat werkt, dat hij begon te ontgrendelen toen ik hem in de hoogte hield om te laten zien aan de vier kandidaten. Het toestel had Elisabet al herkend! Uitzetten dus... Gelukkig had niemand het in de smiezen.
* Een vaak terugkerende vraag dit seizoen ging over eliminaties… bijvoorbeeld of ik vooraf weet wie afvalt. Ja, dat weet ik uiteraard. Maar veel mensen vroegen zich ook af of de mol daar vooraf over ingelicht wordt. Dat is niet het geval. Het zou geen enkele zin hebben en het zou het de mol alleen maar moelijker maken om spontaan te reageren op de exit. Die trouwens voor de mol ook altijd zwaar is. Dat is niet anders dan voor de andere kandidaten.
* In aflevering 7 hebben mensen ook in de reflectie van het eliminatiescherm lege stoelen gezien toen ik de naam van Axel intypte. Ook hier is niet echt een theorie aan te verbinden: op dat scherm staat geen aparte camera (die zijn immers op de kandidaten en mij gericht), en dus typen we alle namen achteraf nog eens in om van alles mooie close-upbeelden te hebben.
* Nog ééntje over het dagboek van de mol. De audioboodschappen waarin sommigen een West-Vlaming meenden te herkennen, anderen een Limburger, en nog anderen duidelijk Antwerps hoorden. De klank was bijzonder goed vervormd, en daardoor onherkenbaar. We lieten er zelfs linguïsten op los van de universiteit van Antwerpen, om toch maar zeker te zijn dat het accent niet objectief te plaatsen was. Aanvankelijk was het ook de bedoeling om het bééld te vervormen. En dus zal je zondag zien hoe Elisabet in haar eerste moldagboek een muts aanheeft… want om haar gezicht correct te vervormen mocht er geen enkel haartje in beeld zijn. Uiteindelijk bleek die vervorming van haar gezicht een te groot risico op herkenning en hebben we het achterwege gelaten. Maar dat verklaart dus waarom Elisabet bij 40 graden Celsius… een muts aanheeft.
Intussen zijn de inschrijvingen open voor een nieuwe reeks. Daar zijn we intussen al flink mee gevorderd, en ik zou zeggen: aarzel niet als je zin hebt om mee te doen… want het wordt weer heel erg de moeite. En uiteraard helemaal anders dan deze reeks.
Ik zie jullie allemaal graag zondag terug voor de laatste aflevering, waarin je nog veel meer te weten zal komen over de mol, haar sabotages, en hoe een pak medekandidaten zijn blijven dwalen. En dan hoor je ook natuurlijk wie de twee bijna-mollen waren…
Dikke kus x
Gilles