Wat betreft het tweede dagboek van de Mol, in aflevering 4 van gisteren (29/03), vond ik de inhoud van hetgeen de Mol te zeggen had wel opvallend. Het leek er echt op dat GDC hier even een praatsessietje moest houden met de Mol, om hem/haar even zijn hart te laten luchten en een beetje op te peppen, nadat er in twee proeven tienduizend euro werd binnengehaald, een heel slecht resultaat als je het bekijkt vanuit het standpunt van de saboteur.
Ik vond vooral het eerste deel veelzeggend:
VANDAAG HEB IK ECHT MIJN BEST GEDAAN.
EN TOCH LUKT DIE OPDRACHT NOG.
EN DAN OP ZO’N MOMENT MOET JE GELUKKIG ZIJN EN LACHEN,
EN IK DOE DAN ECHT MIJN BEST.
ACHTERAF ZIT JE OOK IN DE AUTO VAN,
WAAR BEN IK MEE BEZIG?
ALS JE IEDEREEN HOORT ZEGGEN,
WAT EEN SLECHTE MOL DIT JAAR…
Hier is echt iemand aan het woord die fel teleurgesteld is over de geleverde prestatie. Het frustreert de mol echt dat die opdrachten toch nog gelukt zijn. Vooral de zin "en dan op zo'n moment moet je gelukkig zijn en lachen en ik doe dan echt mijn best", dat zie ik bijvoorbeeld Bart nooit zeggen. Want hier spreekt toch wel wat twijfel uit in het eigen kunnen en in mijn opinie is Bart echt niet de persoon die aan zichzelf twijfelt momenteel. Daarvoor komt Bart mij veel te zelfverzekerd over. Wie hier dan wel aan het woord is, weet ik niet. Salim, Christian, Jolien, Alina en Dorien: zij zouden allemaal dergelijke woorden in de mond kunnen nemen.
Een tweede puntje dat ik een beetje vreemd vond, is de manier van praten van Gilles De Coster. GDC spreekt hier niet echt mooi Nederlands, hij vervalt toch een beetje in zijn Antwerps accent. Duidt dat erop dat hij dat onbewust doet omdat de Mol zelf dat taaltje ook wel goed begrijpt en dat de toegesprokene hier misschien uit hetzelfde "taalgebied" komt als Gilles? Dan denken we natuurlijk aan Salim, maar vooral ook aan de Kempenaars Dorien en Alina. Ik vermoed dat GDC minder snel 'wat meer Antwerps' zou beginnen spreken tegen Bart, Jolien of Christian.
Ik weet uit mijn eigen ervaring dat ik het heel moeilijk heb om mijn eigen dialect te spreken tegenover mensen die niet uit mijn streek komen, ik zou me daartoe moeten dwingen eigenlijk, omdat je gewend bent om mooi Nederlands (ABN) te spreken tegen collega's of mensen uit andere landsgedeelten. Terwijl ik onbewust wel gewoon dialect spreek tegen vrienden, buren en familie en ik het van mezelf ook gewoon heel raar zou vinden (en zij ook) indien ik plots ABN zou gaan babbelen tegen hen.
Het zijn maar een paar kleine dingetjes, die hoogstwaarschijnlijk niet veel betekenen, maar misschien moeten we ze toch meenemen en er misschien nog even verder over nadenken.



