Klaartje schreef:Bart: had als enige van de groep zijn hartslag onder controle. Hij zat rond de 70 à 80 slagen per minuut, dat is nauwelijks boven zijn rustpols, vermoed ik. Heel straf eigenlijk! Dan is het des te opvallender dat hij bij zijn tweede run, gemiddeld 35 à 40 slagen hoger zit. Heel opvallend vond ik dat: eerst overkomen als een 'Zen-meester' en een tijd later veel onrustiger zijn. Bart blijft voor mij een heel bizar man.
I agree.
Iemand die zijn hartslag kan beïnvloeden, kan dat vaak in twee richtingen. Als dit zo bij Bart ook is, dan is de vraag, waarom zou hij het de 2e keer verhogen? Heeft hij nu toch echt stress? of manipuleert hij het?
Klaartje schreef:Salim: Het kan natuurlijk van de 'spanning' zijn, dat je bloednerveus bent, maar dat leek Salim mij toch niet te zijn.
Iemand kan aan de buitenkant erg rustig lijken, maar vanbinnen heel opgejaagd zijn (dat is mij helemaal niet vreemd).
Klaartje schreef:Jolien:Is Jolientje gewoon een stresskieken of speelt ze die eigenschap hier heel handig uit?
Jolientje is in ieder geval wel een flapuit. En dat zou kunnen zeggen dat ze haar emoties niet 'in toom' probeert te houden maar ze spontaan en meteen in expressie brengt. Ze probeert wel , aan de WT de andere kandidaat in het bos (ik weet nu niet vanbuiten wie) te kalmeren door rustig te praten, ook al is de inhoud van wat ze zegt nu niet echt rustigevend. Ze is ook nog relatief jong...
Klaartje schreef:Alina: Daarna begint ze het woord echidna letter per letter te spellen (dat stukje moet ik nog eens onder de loep nemen later), waarbij ze een vreemd soort alfabet gebruikt, met 'Alina' voor de A (in plaats van de gebruikelijke alfa).
Ik zou zelf ook een alfabet gekozen hebben met de eerste woorden die in me opkomen. Ik ken namelijk dat officiële alfabet niet, verder dan alfa papa tango
'Alina' voor de A is juist heel logisch, ik zou ook 'elke' kiezen voor de 'e'.
en net als met Jolien is zij ook nog relatief jong en denk ik niet dat zij heel erg controle heeft over haar emoties.
Klaartje schreef:Laure: loopt met de glimlach voorbij het bordje, dat nochtans wel opviel tussen al dat groen.
Het moment dat ze voorbij het bordje loopt wordt ze wel afgeleid door degene die haar via de WT instructies geeft. Als je aandacht bij het verstaan van wat er gezegd wordt ligt, is het niet onlogisch dat de aandacht naar wat rond je gebeurt verslapt. Een van de redenen ook dat men telefoneren in de auto verbiedt.
Klaartje schreef:Christian: ik had medelijden met hem. Er wordt hem geen kans gegeven. Ok, hij had al een hoge basale hartslag van boven de 120, maar om dan de anderen te horen zeggen dat hij maar 10 of zelfs 1 hartslag krijgt, dat vond ik wel hard. Hij probeert nog voor zijn rechten op te komen, maar Bart is keihard. Vond ik een beetje denigrerend ten opzichte van Christian, alsof Bart dacht: "Dien kleinen gaat dat toch niet kunnen. Hij is enkel goed als 'kanonnenvoer'." Als ik in Christians situatie had gezeten, ik was ook gewoon terug gelopen in plaats van verder te zoeken naar een bordje. Christian vond ik nog van alle spelers in het bos, het minst verdacht.
I agree. Ook al heb ik hem bij twijfelgevallen gezet in mijn verdachtenlijst....ik denk toch dat hij gewoon een hele goede kandidaat is, die voor de overwinning wil gaan.
Wat de mol hier moet doen is enkel maar opjagen. En opjagen werkt aanstekelijk. Als 1 persoon opgejaagd is, volgt de rest vanzelf, vooral als het nog jonge veulens zijn.
De eerste die in mijn (tunnelvisie-) ogen is beginnen opjagen is Bart. Ook al moest de opdracht helemaal niet binnen een bepaalde tijd afgerond zijn, toch spoorde hij de anderen aan (joeg hij de anderen op) om al te beginnen met het koordenspel, in plaats van samen de foto's te bekijken.